Suböreği: Mutfak tarihinin en zor işi!

Yanlış anlaşılmasın. İlk suböreği yapışım değil. Zaten sorun da oradan çıkıyor. Daha önce ya hazır hamurdan, ya da birilerinin bana hazırlayıp gönderdiği hamurdan yapmıştım. Ne varmış ki canım bunda da bu kadar abartılıyor diye diye hem de. Şimdi ben hamur açmayı (henüz) bilmem. Bir iki denemişliğim var ama hiçbiri de başarıya ulaşmadı. Öyle olunca hamurunu açmaya kalkışmamıştım.

Şimdi makarna açma başlıklı robot var ya yeni, gaza geldim biraz. Aslında sadece ondan da değil. Buyrun düşünme zincirim:

“Bir hafta kadar evde olmayacağız, Garine’nin kumanyaya koyduğu koca paket fetaya yazık olacak gitmeden değerlendirmek lazım. Börek mi yapsak acaba? Yufkayı kim kaybetmiş burda da ben bulayım… Suböreği yapsak? Hazır hamur istemiyorum güzel olmuyor. İsteyecek biri de yok. Yaa ben bunu makarna gibi açarım ki ne olacak? Hem ne güzel Paris’e, Aslı’lara gidiyoruz, beraber yeriz!”

Sağı solu kurcalayıp bir yerlerden bir hamur tarifi buldum. Bir de suyunu fazla kaçırınca iki katına çıkarmak zorunda kaldım. Oldu mu 100’er gramdan 18 beze? Neyse hamuru dinlendirdim falan ama hala gözüm korkmuyor! Bir de tek başıma… Cesarete bak! Alp’le beraber yapsak neyse…

Hamur dinlendikten sonra makinayla güzel güzel açtım, unlayıp tepsiye dizmeye başladım. Her bir bezeden 10-12 santim çapında yaklaşık bir buçuk metre hamur çıktı mı? Yorulduğumda daha sekiz tanesini elden geçirebilmiştim. Neyse bir gayret hepsini hallettim ama canım noktada çıkmıştı zaten. Bütün her yer un, köpek ayağımın altında yere dökülen unları yalamaya çalışıyor falan durum rezil… Neyse arkamı toparladım bu sefer kaynatmaya giriştim. İlk birkaç tanesi iyi geçti. İyi derken, birbirine ekleye ekleye yamalı bir yufka oldu sonuçta ama bu iyi hali! Sonrakilerde yapışıp sert hamur olan mı ararsın, çok pişip yumuşamaktan parçalanan mı, tuz az gelip çok pişmeden parçalanan mı… Zar zor bir borcamı doldurdum, ikincisini de minik parçalardan puzzle gibi birleştire birleştire bir şekilde tamamlayabildim.

Bittiğinde öyle bir yorulmuştum ki yumurtasını sürüp fırına atamadan yığılıp kaldım. Artık Alp gelince pişirir derken bir ara dayanamayıp fırına attım. Enfes bir şey oldu o ayrı da… Hayatımda yaptığım en zor yemek oldu. Bundan sonra biri oturup bana hamur açmadıkça ya da biri pişirip dizmedikçe hayatta suböreği yapmam.

“dedi ve haftasına unuttu.” (temsili…)

Suböreği

Sıcaklık: 180 derece
Pişme süresi: 50 dakika
Zorluk: Çok zor

İçindekiler

  • Yarım kilo un
  • 75 g su (isteğe bağlı)
  • 5-6 yumurta
  • Tuz
  • 300 g tereyağı (isteğe bağlı biraz sıvıyağ da karıştırabilirsiniz)
  • Peynir
  • Maydanoz
  • Üstüne sürmek için bir veya iki yumurta sarısı

Yapılış

  1. Un, su, yumurtalar ve tuzu karıştırarak hamuru hazırlayın, bezelere ayırıp üstü örtülü şekilde ve soğuk bir yerde bir saat kadar dinlenmeye bırakın.
  2. İç harcı hazırlayın.
  3. Hamuru yufka şeklinde açın.
  4. Hamurları bol tuzlu kaynar suda yarım dakika kadar pişirin ve hemen soğuk suya batırın, sonra suyunu süzün.
  5. İlk yufkayı yağladığınız tepsiye yayın, üzerine eritilmiş tereyağını fırçayla sürün.
  6. Ara katlardaki yufkaları buruşturarak yerleştirin ve üzerine tereyağı sürüp harçtan koyun.
  7. En üst kat yufkayı düz yerleştirip üzerine tereyağı ve yumurta sarılarını sürün.
  8. Fırında üstü kızarana kadar pişirin.

Püf noktaları ve ipuçları

Öncelikle bu tarifi tek kişi yapmaya kalkmayın!
İç harcı peynir ve maydanozlu yapmak yerine kıyma ve kavrulmuş soğanla da yapabilirsiniz.
Bu tarif bir küçük tepsi çıkarıyor. Ben orta boy bir borcamda yaptım.
For English version click here!

No Replies to "Suböreği: Mutfak tarihinin en zor işi!"

    Leave a reply

    Your email address will not be published.

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.